iFreeThai

#1 January 28, 2018 8:59 AM

ประชาธิปไตย
Dr. Richard Saisomorn
Award: Gold Member
From: Washington, DC
Registered: July 23, 2015
Posts: 4,174
Website

โพสต์แชร์ข่าว BBC โดน 112

26992167_10155202674138144_310699859853934922_n.jpg?oh=5a155cb011f2e7ae8ade892b33a8c8af&oe=5B266F38

บ่ายวันที่ 16 มกราคม 2561 เราตื่นบ่ายสองเหมือนทุกวัน ตื่นมาเจอแฟนทำกับข้าวให้กินเหมือนทุกวัน ลงมาเจอพ่อกับแม่เหมือนทุกวัน เพียงแต่วันนั้นมีใบให้ไปรับของที่ไปรษณีย์ เราก็คิดว่าเป็นหมายนัดศาลทหารคดีราชภักดิ์ เพราะมีนัดขึ้นศาลทหารวันที่ 26 ม.ค. แล้วปกติจะมีหมายนัดมาบ้านเป็นใบให้ไปรับที่ไปรษณีย์แบบนี้ เราก็ขับรถไปไปรษณีย์ พอรับจดหมายมาแล้วก็เปิดอ่าน ปรากฎว่าไม่ใช่หมายนัดศาลทหาร แต่เป็นหมายเรียกผู้ต้องหาจากสน.คันนายาว ตอนแรกเรายังไม่ได้อ่านดีๆ ก็ตกใจ นึกว่าขับรถแย่ โดนใบสั่งอีกแล้ว แต่พออ่านข้อกล่าวหาดีๆ เราก็อึ้งไปสักพัก งง ว่าเราโดน 112 จากอะไร ทำอะไรไม่ถูก ระหว่างขับรถกลับบ้านก็ยังพูดอะไรไม่ออก เหมือนตอนนั้นเรามีทางเลือกแค่ไม่กี่ทางทางคือ สู้คดี ติดคุก ลี้ภัย

เรากลับมาถึงบ้านแล้วได้คุยกับหลายๆคน ปรากฎว่าที่เราโดน 112 จากการแชร์ข่าว BBC ในเดือนธ.ค. ปี 59 ตอนที่เราอยู่บราซิล แล้วทหารที่ชื่อสมบัติ ด่างทา ได้ไปแจ้งความที่สน.คันนายาวตั้งแต่ ธ.ค. 59 แล้ว (จริงๆเราต้องโดนพร้อมไผ่) แต่สน.มีปัญหาภายใน เลยชะลอการออกหมาย พอทุกอย่างเข้ารูปเข้ารอยเมื่อปลายปีที่แล้ว ก็เอาคดีเก่าๆกลับมาออกหมายใหม่ ทำให้เราได้หมายในวันนั้น

พอรู้แบบนี้แทบจะทุกคนบอกให้ออก แต่สุดท้ายเราเองที่เป็นคนตัดสินใจอยู่ดี เวลาในการตัดสินใจตอนนั้นมันสั้นมาก กระชั้นชิดมาก เรามีเวลาไม่ถึง 30 นาทีในการตัดสินใจว่าจะอยู่หรือจะไป มันยากตรงที่ไปครั้งนี้เราคงไม่ได้กลับมาแล้ว เราตัดสินใจลงไปบอกพ่อกับแม่ ทุกคนช็อค แต่ก็เห็นด้วย ไม่มีใครอยากให้เราติดคุก 5 ปี จากการโพสต์แชร์ข่าว BBC

จำได้ว่าแม่ถามว่าไปครั้งนี้คือไม่ได้กลับแล้วใช่มั้ย เราตอบว่า ใช่ แล้วก็ร้องไห้ แม่ก็เหมือนจะร้องไห้ไปด้วย แม่ไม่ค่อยแสดงออกว่าเป็นห่วงเวลาเดินทางไปต่างประเทศนานๆ คงเพราะรู้ว่าซักวันลูกก็ต้องกลับบ้าน แต่ครั้งนี้มันแปลก มันฟังดูห่างไกล มันฟังดูเหงามากๆ ไม่รู้จะอธิบายยังไง

ส่วนพ่อ... พ่อรักเรามากที่สุดในโลก แล้วเราก็รักพ่อมากที่สุดในโลกเหมือนกัน พ่อรู้แล้วก็เศร้ามาก เครียดมาก เรารู้เพราะพ่อไม่ค่อยแสดงความรู้สึก แต่วันนั้นมันแสดงออกมาทางสีหน้าชัดเจน พ่อสูบบุหรี่มวนต่อมวน แล้วกินเบียร์ไปเยอะมากภายในไม่กี่ชม.ที่รู้เรื่องจนถึงเวลาที่เราออกมา หลักๆคือเป็นห่วงว่าเราจะไปอยู่มุมไหนของโลก จะอยู่ยังไง จะใช้ชีวิตยังไง

เรามีเวลาไม่กี่ชั่วโมงเหมือนกันในการบอกลาเพื่อนสนิทไม่กี่คน ทุกคนมีอาการเดียวกันคือ ช็อค อึ้ง พูดไม่ออก ...เราก็เหมือนกัน

มาถึงที่นี่วันแรก เราเอาแต่ร้องไห้ เพราะหนทางมันมืดแปดด้าน ทุกอย่างดูสับสน กระชั้นชิด งง ไม่รู้จะจัดการยังไง เอาแต่ตั้งคำถามว่าเราคิดถูกแล้วใช่มั้ยที่เลือกจะลี้ภัย หรือเรากลับไปติดคุกแล้วออกมาเจอบ้าน เจอครอบครัว เจอเพื่อนเหมือนเดิม แต่ได้คำตอบว่ามันถอยไม่ได้แล้ว ถึงแม้เราจะลำบากมาๆ เราเชื่อว่าผู้ลี้ภัยหลายๆคนก็ลำบากแบบนี้เหมือนกัน มันไม่ได้สวยหรู ไม่ได้สบาย อย่างน้อยในตอนแรกเราก็พูดได้ว่ามันแย่มาก

ตั้งแต่ตอนนั้นเวลามีคนถามว่าเรารู้สึกยังไง เราก็ตอบไม่ถูก ความรู้สึกมันหลากหลายมาก เราทั้งหงุดหงิด ทั้งโกรธ เราโมโห เสียใจ คับแค้นใจ อึดอัด ผิดหวัง ผิดหวังมากๆกับหลายคน หลายอย่างที่ผ่านมา แต่ก็ยังมีหวังก็สิ่งใหม่ๆที่เข้ามาในชีวิตเหมือนกัน

จนถึงตอนนี้ ในเวลาไม่กี่วัน หลายๆอย่างเริ่มเข้าที่แล้ว สภาพจิตใจเราดีขึ้นเมื่อได้เจอคนที่เรารัก ได้คุยกับพ่อแม่ ได้คุยกับเพื่อน ได้กำลังใจจากคนที่เข้าใจเราจริงๆ ทุกอย่างมันค่อยๆดีขึ้น เรากำลังจะโตขึ้น สิ่งใหม่ๆในชีวิตกำลังจะเข้ามาให้เราเรียนรู้มากขึ้นเหมือนกัน

Offline

#2 January 29, 2018 5:58 AM

ไกลปืนเที่ยง
Member
Registered: July 19, 2015
Posts: 51

Re: โพสต์แชร์ข่าว BBC โดน 112

ถอย ๑ ก้าว เพื่อเดินหน้ารวดเดียว ๕๐ ก้าวครับ สมัยผมอายุเท่าพวกน้องๆ แม้จะรู้เรื่องความกลวง เหี้ย..ม มดเท็จ ฯลฯ ของอำนาจสูงสุดในประเทศกะลาครอบนี้ แต่ผมไม่มีความกล้าหาญแม้แต่เสี้ยวหนึ่งของน้องๆ ที่จะไปแสดงออกโดยการส่งสัญญาณตรงๆ ไปยังกลุ่มเผด็จการที่อุปโลกน์ตนเองมาปกครองด้วยปืน ขอสดุดีต่ออุดมการณ์และความหาญกล้าที่ออกมาเคลื่อนไหวเพื่อพิทักษ์จุดยืนนี้ครับ

ผมเชื่อว่าคนรุ่นน้องการ์ตูน จะอยู่เห็นวันที่พลเมืองกะลาแลนด์มีอำนาจอธิปไตยเต็มใบ หลังจากความพินาศเกิดขึ้นต่อฝ่ายตรงข้ามของประชาชน ซึ่งหมายความว่า การจากบ้านเกิดเมืองนอน พ่อแม่ ฯลฯ เป็นเรื่องชั่วคราวครับ

Offline

#3 February 2, 2018 12:44 PM

ปาปียอง
Member
Registered: July 18, 2015
Posts: 1,226

Re: โพสต์แชร์ข่าว BBC โดน 112

น้องรุ่นใหม่ที่พยายามจุดไฟประชาธิปไตยให้ติดในกลาแลนด์ตอนนี้

รู้กันอย่างดีว่ามันยากลำบาก แต่พวกเขากำลังช่วยกันทำอยู่
และคสช.คงล่มสลายในอีกไม่นาน  อาจจะเป็นพรุ่งนี้?
พวกทหารส่วนใหญ่จะทนกันต่อหรือเปล่า?..ประชาชนไม่ทนอีกแล้ว
ทฤษฎีสตาวอร์ของอ.สุรชัยแซ่ด่านจะเป็นจริงหรือเปล่า?
มีความรู้สึกว่าวันที่ 10 กพ.นี้ที่อนุสาวรีย์ปชต.นั้นจะจบพวกโจรลงหรือไม่?
ทหารตัวเล็ก(ทั้งเล็กทั้งเตี้ยผอมกะหร่อง) ผบ.ทบ. จะกล้ายึดอำนาจไหม?
อาจจะกล้า แต่นายที่เยอรมันกำลังเล่นสกีสนุกสนานอยู่ยังไม่อนุญาต ฤดู
สกีกำลังถึงจุดสุดยอด  ยังต้องรอ

แล้วฝ่ายเปรมิกา(เพื่อน้อง)จะทำอย่างไร? ล้วนเป็นเรื่องตื่นเต้น
ให้ติดตามกัน
ทุกอย่างกำลังเริ่มขึ้น  แต่ไม่ใช่จุดจบ เรายินดีที่กำจัดโจรทหารจปร.เสียวราชินีกลุ่มเล็ก(แต่สุดร้าย)ให้ออกไปได้
เพราะมันมาจากตำแหน่งผบ.ทบ.มาจากจปร.ทั้งสามคน มันจึงรีบแย่งกันแดกอย่าตะกละตะกราม
ที่ประวัติศาสตร์ไทจะเคยจารึกไว้... จนคนไทอยู่สภาพเหมือนสัตว์ปัจจุบัน
เราต้องเผชิญตัวใหญ่ข้างหน้าต่อไปอีกต่อการปลดแอก  สู้กันหลังไมค์อย่างเดียว
ไม่พออีกแล้ว มีแต่เสียเวลา แถมเวลานี้พวกกอรมน.เกิดเจาะเข้าไปในหมู่วิทยุใต้ดินได้
เลยทำให้อลเวง ด่าตำหนิกล่าวหากันไปมา จนคนฟังสัปสนไปหมด ทางที่ดีอย่าไปบริจากเงินแบบ
เงินให้พวกกลุ่มกอรมน.ซึ่งมีทั้งเบี้ยเลี้ยง เงินช่วยรบ พสร.อื้อซ่าอยู่แล้ว จะได้ใช้เงินบริจากนั่งกิน
ปลาบึกผัดเผ็ดราดเครื่องแกง แกล้มคอนยัค ที่ภัตาคารหรูริมโขงทุกวัน เป็นที่สนุกครื้นเครง ที่สามารถชักใยให้พวก
ใต้ดินแตกกัน
..อย่าลืม...เป้าหมายเรายังอยู่ไกล

Last edited by ปาปียอง (February 2, 2018 7:57 PM)

Offline

Board footer

iFreeThai is public forum for Thai, Lao, Vietnamese and American. We discuss about News, Politics and Human Rights issues through Southeast Asia. For inquiries please contact: Dr. Richard Saisomorn P O BOX 194 SPIRO, OKLAHOMA 74959 USA ; E-mail: amerilao@gmail.com
*All articles and photos published on this website is copyrighted by their respective owners.